Kiedyś czytałam książkę D. Lehane'a i bardzo mi się podobała. Cieszę się także, że mogłam obejrzeć film na jej podstawie. Żałuję tylko, że film ma inny tytuł niż książka. W każdym razie "Wyspa skazańców" o wiele lepiej pasuje. Przynajmniej mi.Jeśli chodzi o film, to jak zobaczyłam w obsadzie DiCaprio, chciałam krzyczeć. Ale teraz ten wybór mi się podoba, pozytywnie mnie Leo zaskoczył. Zachwyciła mnie aura tej tajemniczości, takiej odgrodzonej od wszystkiego wyspy podczas huraganu, starych budynków fortowych i skazańców. Muszę przyznać, że ten film ma wspaniały klimat. Cieszę się też, że książkę czytałam tyle czasu temu i dzięki temu na bieżąco mi się wszystko przypominało dodając do tego filmowy obraz. No i przewspaniałe zakończenie muszę wyróżnić. Choć słyszałam od wielu osób, że bezsensowne, że niezgodnie z oczekiwaniami, że za dużo domyśleń. A dla mnie w sam raz. Idealne do całości filmu.

Na tytułową tajemniczą wyspę - do szpitala dla umysłowo chorych przestępców - przybywają dwaj detektywi: szeryf Teddy Daniels (DiCaprio) oraz jego nowy partner (Mark Ruffalo). Ich zadaniem jest rozwikłanie zagadki tajemniczego zniknięcia jednej z pacjentek. Kobieta zniknęła z pokoju, z którego ucieczka wydawała się niemożliwą... Zamknięte drzwi i kraty w oknach były zbyt słabym zabezpieczeniem? A może ktoś jeszcze maczał w tym palce? I dlaczego personel szpitala nie chce współpracować, a wręcz na każdym kroku utrudnia śledztwo? Film trzyma cały czas w napięciu i zaskakuje zwrotami akcji, a widz wciągnięty w ponury i zaskakujący, ale jakże fascynujący klimat, sam nie wie, co jest w filmie fikcją a co rzeczywistością... Zagadkowa fabuła utrzymuje się do samego końca zmuszając do myślenia i analizowania. Nawet zakończenie nie jest zupełnie jednoznaczne, a interpretacja ostatniej sceny należy do widza. Akcja "Wyspy tajemnic" rozgrywa się w naprawdę przepięknej scenerii na wyspie Zatoki Bostońskiej. Muzyka współgra z obrazem, chociaż nie powiem, żeby rzucała na kolana. Za to ogromne słowa uznania należą się DiCaprio. Nienaganna gra aktora sprawia, że wierzymy w to, co widzimy. W mistrzowski sposób oddaje wszystkie uczucia, zarówno zagubienie jak i stan euforii, niepewność i chęć niesienia pomocy innym... Jeden z najlepszych thrillerów: obejrzawszy go nie sposób o nim zapomnieć... Jeden z niewielu, który od początku do końca oglądałam z ogromnym zainteresowaniem...