Minęło cztery lata od śmierci Mary, żony Johna. Po skończeniu wojskowej kariery próbuje wieść normalne życie w cichym, nieco zacofanym Black Mountain. Bohatera poznajemy w dniu dwunastych urodzin młodszej córki. Zapoznajemy się z jego odczuciami dotyczącymi dorastania jego dzieci, poznajemy historię jego i Mary. Zaczynając czytać tą książka ma się wrażenie, że znajdziemy tu coś banalnego, lecz tak nie jest. Im zagłębiamy się w książce tym bardziej ona nas wciąga.Prawdziwe oblicze książki zaczyna od pozornie normalnego wydarzenia, wszystkie urządzenia elektryczne przestają działać, zwykła awaria prądu, lecz tej awarii towarzyszy niepokojąca cisza. Z międzynarodowej autostrady nie słychać samochodów, jak się później okazało po prostu się zatrzymały, na niebie nie widać żadnego samolotu, choć o tej porze zawsze przelatywały nad miasteczkiem, nie słychać pociągu. Wszędzie cisza, słychać tylko ciszę. Miasteczko odcięta od świata próbuje się dowiedzieć co jest przyczyną takich wydarzeń w okolicy, czemu ludzie zaczynają umierać. Autor niesamowicie nam przedstawił próbę rozwikłania tej sytuacji, która trzyma czytelnika w niepewności, zaciekawieniu przez co osoba czytająca nie może się od tej książki oderwać. W ,,Sekundę za późno" znajdziemy przerażający świat, który dla wielu ludzi we współczesnym świecie może wydawać się niemożliwy, by społeczeństwo zostało bez najnowszych cudach techniki, bez jakiekolwiek wiedzy o tym co się dzieje wokół, czy tylko ich okolica została odcięta, jak wygląda reszta świata. Ta książka przedstawia wizję świata, który nie jedną osobę skłoni do zastanowienie co by było żeby to wydarzyło się naprawdę.

Książek, w których pisarze snują swoje wizje post-apokaliptycznego świata jest sporo. Jedne są tak nierealne, że czyta się to jak fantastykę , inne tak prawdopodobne , że podczas lektury czytelnik zaczyna odczuwać prawdziwy strach. Do tego drugiego rodzaju można zaliczyć "Sekundę za późno". Książka zaczyna się wręcz banalnie. Urodziny kilkuletniej dziewczynki, córki głównego bohatera i nagle pstryk. Wszystko gaśnie, głuchnie,wyłącza się. Ot jakaś poważniejsza awaria prądu... Niestety, Stany zostały zaatakowane. Wybuch jądrowy w atmosferze spowodował powstanie impulsu elektromagnetycznego, który dosłownie spalił całą elektronikę. Książkę czyta się świetnie. Autor, przedstawia nam wszystko w sposób bardzo przystępny i powiem szczerze cholernie plastyczny. Podczas czytania książki przed oczami przesuwały mi się obrazy tragedii przedstawionej w książce. Mocną stroną książki jest również bardzo wiernie oddane zachowanie poszczególnych bohaterów. Pisarz w sposób genialny przedstawił ich emocje, przemyślenia i zachowania. Dzięki temu, że Forstchen położył tak wielki nacisk właśnie na emocje wykreowanych przez siebie postaci są one bardzo żywe i stają się naprawdę bliskie czytelnikowi.Wracając jednak do powieści. Autor stopniowo ale konsekwentnie buduje napięcie. W pierwszych dniach katastrofy ludzie zachowują się powiedzmy sobie dość infantylnie czekając na to żeby rząd naprawił wszelkie usterki. Z czasem sytuacja zaczyna się zaogniać. Napięcie rośnie i towarzyszy czytelnikowi praktycznie do ostatnich stron. Ludzie pozbawieni dotychczasowego życia nie wahają się robić najbardziej odrażających rzeczy.Nie ma współczucia, litości, braterstwa. Mieszkańcu Black Mountain nie są już członkami społeczności, stają się jednostkami, które chcą przetrwać."Sekundę za późno" polecam każdemu. Myślę, że to jedna z niewielu książek, która bez jakichkolwiek ogródek ukazuje nam do czego zdolny jest człowiek, który musi walczyć o przetrwanie.