Carl Honore pokazuje nam, jak wychowywać dzieci, by nie zabić w nich cech pozytywnych, ale również nie ograniczyć nadmiernym wtrącaniem się w ich sprawy.Czy posłać dziecko na lekcję gry na pianinie/skrzypcach/waltorni czy basie? A może lepiej wyjść z nim na spacer po budzącym się do życia wiosennym lesie? Tam jednak kleszcze, pyłki i inne bakterie więc może lepiej te skrzypce? Skończmy z tym aptekarskim wychowaniem -mówi autor. To tylko jedna z wielu pozytywnych myśli, jakie znajdziemy w książce. Przecież dziecko to nie robocik, ale również człowiek, który bardziej odnajduje się w koncepcji obcowania z przyrodą niż brzdąkania czy smyczkowania na jakimkolwiek instrumencie.Carl Honoré w swojej książce przedstawia interesujący, a zarazem niepokojący obraz dzieciństwa w dzisiejszych czasach, obraz pokolenia nadmiernie kontrolowanego, nadzorowanego i rozpieszczanego. Szczególnie to ostatnie pojęcie jest ważne – porównując nasze dzieciństwo i to współczesne szokuje ilość dóbr wszelkiego rodzaju, jakie pociechy nasze mają na wyciągnięcie ręki. To z kolei rozleniwia i nie pcha do zdobywania wiedzy. Tępi też chęć zdobywania i osiągania, a to już wywoła problemy w dorosłym życiu.Jak więc wychowywać dzieci? Dać im święty spokój jak mawia Carl Honoré. Być stanowczym, ale jednak opiekuńczym. We wszystkim zachować umiar. A przede wszystkim dobrze przeczytać “Pod presją” i w razie załamania mieć te książkę zawsze pod ręką.