Zacznę od strony wizualnej. Płyta jest bardzo sympatycznie zaprojektowana. Kolory francuskiej flagi oraz uśmiechnięty p. Michał na okładce. Przyciąga. W środku znajdziemy książeczkę z tekstami w tłumaczeniu Wojciecha Młynarskiego i karykaturami artystów znad Sekwany.Melodii i uczuć na płycie jest dużo, Słyszymy piosenki radosne, skocze z typowo francuskim akordeonem oraz melodyjne, nastrojowe utwory w doskonałej interpretacji p. Michała. Te znane mi wcześniej piosenki w świetnych aranżacjach to prawdziwy balsam dla duszy. Niewiele jest głosów w naszym kraju, które potrafią mnie wzruszyć, trafić prosto w serce i nie móc się stamtąd wydostać. Pan Michał to potrafi. Wszystkim wielbicielom gatunku polecam. No i koncert - obowiązkowo. Podczas koncertu piosenki brzmią znacznie lepiej. widzimy aktorską interpretację, mimikę, gesty, jesteśmy bliżej. Dodatkowo Pan Michał zawsze okrasza występy historyjkami, anegdotkami. Uwielbiam.

żeby wybrać najbardziej intrygującą piosenkę z 25 prezentowanych przez Artystę na płycie, trzeba przede wszystkim poznać repertuar Michała Bajora. Od Piaf do Garou jest swoistą kontynuacją muzycznych zainteresowań, jakie posiada Pan Bajor. W przypadku tych 25 piosenek nie sposób jest wybrać jednej konkretnej, która mogłaby promować całą płytę. Zawsze jednak można spróbować płytę zaprezentować w ramach złożonych z kilku utworów najbardziej - wg nas - się wyróżniających.. W przypadku tej płyty ramy stanowić mogą piosenki wykonawców tytułowych, czyli E. Piaf i Garou. Różnica pokoleń pomiędzy tymi wykonawcami jest ogromna, jednak piosenki takie jak "Tłum", "Życie na różowo" czy "Non, je ne regrette rien" wcześniej wykonywane przez Piaf wspaniale komponują się z piosenką "Czekanie me to ty", której wykonawcą oryginalnym jest Garou. Michał Bajor w tych piosenkach pokazał jak patrzy na piosenkę francuską, a także jak pięknie potrafi ona brzmieć - często po latach - z nowymi tekstami, pięknymi aranżacjami, które nie starają się na siłę opowiedzieć innej historii, niż ta opowiedziana pierwotnie melodiami i brzmieniem oryginalnym. Dodatkowo ciekawą pozycją na płycie może być piosenka Aznavoura "Ty" a także Brela "Ne me quitte pas". Bajor w swojej twórczości bardzo często wracał do tych artystów, zresztą na nowej płycie najwięcej piosenek w wersjach oryginalnych było wykonywanych przez Ch. Aznavoura właśnie. Dodatkowym elementem - nieco humorystycznym są dwie piosenki "Panienka na huśtawce" oraz "Piosenka o Marysi". Piosenki są dobrane bardzo ciekawie i myślę, że miłośnicy tego gatunku muzyki nie będą się nudzić ani włączając play w odtwarzaczu ani też decydując się na koncert. Bo naprawdę warto zobaczyć Paryż pełen piosenek oczami Michała Bajora...

Za najbardziej intrygującą uważam: "Nie opuszczaj mnie (Ne Me Quitte Pas)". Piękna, Liryczna, fascynująca. Najpiękniejsza z interpretacji, ale czegoż innego się spodziewać po M.Bajorze. Szeroka paleta emocji, krzyk bólu rozdzierający serce. Pasja, prawda, wrażliwość, tęsknota. Każda nuta przepełniona targającymi emocjami. Piękna, przejmująca opowieść o miłości, tęsknocie, strachu przed utratą ukochanej, rysowana bólem. Można powiedzieć, że pieśń ta jest wołaniem o pomoc - "Nie opuszczaj mnie" bo bez Ciebie jestem niczym.