Po powraca w wielkim stylu. Nasz Panda jest teraz Smoczym Wojownikiem. Podczas jednej z odważnych akcji przypominają mu się sceny z dzieciństwa. Sceny, które wywołują w nim sporo emocji. Po rozmowie z ojcem okazuje się, że jest adoptowany. Szokujące wieści splatają się z walką o dobro kraju. Chinom zagraża Lord Shen i jego tajna broń. Podczas oglądania uśmiałam się do łez. Ale nie tylko. Jestem pod wrażeniem wykonania. Bajka zwala z nóg. Widać każdy liść na drzewie, włos na pandzie, magię chmur. W bajcie dużo świetnych scen akcji i walki. No i morał.Śmiem zaryzykować, że 2 dorównuje jedynce. To dobra rozrywka. Dla dorosłych także.

Płyta z pierwszą częścią opowieści o przesympatycznej, ale też walecznej pandzie... ledwo zipie. Teraz powinna mieć trochę wytchnienia, gdy dorwałam część drugą. Ale nie do końca. Jak często bywa kontynuacja nie dorasta do pierwszej części, ale też nie jest zła. Znowu podrzuca kilka niezłych kawałków, by maltretować nimi znajomych, a co najważniejsze porusza trudny problem adopcji. Na pewno wielu pomoże sprawnie przejść przez ten etap, kiedy dziecko zaczyna zadawać pytania. Jako kreskówka? Cóż, opowieść o przyjaźni, poczuciu wspólnoty, miłości rodzinnej, przeszłości oddziałującej na przyszłość i teraźniejszość, oraz... o tym, że można, gdy tylko się chce i, że należy się starać. Podnosić się, gdy upadniemy... ile razy tylko damy radę. Fajna bajka.

Od kilku dni Kung Fu Panda 2 gości w moim domu przynajmniej 2 razy dziennie. Zrobiła furorę. A do tego mój syn nauczył się przewijać wiec kilka scen powtarzanych jest tak długo aż zacznę krzyczeć że mam już serdecznie dość ;] Bardzo ciekawa, momentami zabawna. Jedynie zwróciłabym uwagę na wiek dzieci, bo bajka jest trochę straszna i ciągle się biją więc nie koniecznie jest to pozycja dla maluchów.