I'm New Here - Gil Scott-Heron

Po trzynastoletniej przerwie legendarny wokalista i poeta z Bronksu - jeden z tych artystów, któremu przypisuje się ojcostwo współczesnego rapu - powraca z nową płytą. I jest to powrót w stylu mistrzowskim.
Urodzony w 1949 r. w Chicago, wychowany w Tennessee i osiadły w nowojorskim Bronksie Scott-Heron jest poetą i pisarzem, producentem i kompozytorem, ale przede wszystkim charyzmatyczną osobowością, która - łącząc recytację poezji z soulem i jazzem - odcisnęła silne piętno na całej afro-amerykańskiej kulturze ostatnich czterech dekad. Jako muzyk uważany jest dziś powszechnie za jednego z wielkich ojców chrzestnych i patronów takich współczesnych gatunków, jak mocno upolityczniony rap, hip hop i neo soul. Jakkolwiek utożsamiany przede wszystkim z soulem, Scott-Heron to jednak nie tylko R&B, który przyniósł mu sławę i uznanie szerokiej publiczności. To także liczący się od lat 70. głos czarnej, zbuntowanej inteligencji, czego dowiódł już debiutanckim albumem "Small Talk At 125th And Lenox" (1970), inspirowanym poezją i fermentem artystycznym i intelektualnym z Bronksu i takimi postaciami - jak sam zaznaczył w opisie płyty - jak Richie Havens, John Coltrane, Otis Redding, Jose Feliciano, Billie Holiday, Langston Hughes, Malcolm X, Huey Newton, Nina Simone oraz współpracujący z nim (teraz i przez wiele następnych lat) pianista Brian Jackson. Scott-Heron na tym i późniejszych albumach zaskakiwał agresywnymi, zaangażowanymi politycznie i społecznie, narracyjnymi tekstami, które dziś uważane są za pierwowzory rapu, tego z epoki pionierskiej, spod znaku Run-DMC, Public Enemy czy N.W.A.
"I'm New Here" to - jak już wspomnieliśmy - powrót w randze mistrzowskiej: album silnie autobiograficzny, przepełniony gorzką refleksją nad życiem i zmieniającymi się czasami, na którego przygnębiający nastrój miała na pewno wpływ ostatnia dekada życia mistrza, pełna upokarzających konfliktów z prawem i amerykańskim wymiarem sprawiedliwości, kiedy to dwukrotnie trafił on za kratki za posiadanie narkotyków. Scott-Heron - jakkolwiek często porzuca śpiew na rzecz recytacji - nie czyni tu koncesji na rzecz nowych stylów, których niejako był pionierem. Nie odżegnuje się wprawdzie od nowoczesnych aranżacji, kojarzących się z hip hopem ("Your Soul And Mine", "Where Did The Night Go"), zdecydowanie stawia jednak powrót do korzeni swojej muzyki: do archaicznej tradycji talking bluesa ("I'm New Here"), zapomnianego klimatu improwizowanych naprędce wieczorów poezji i muzyki z Bronksu i Harlemu z lat 60. ("New York Is Killing Me") czy oldschoolowej stylistyki soulowych hymnów i ballad ("Me And The Devil", "I'll Take Care Of You"). Aby nadać płycie formę swoistego artystycznego dziennika, utwory muzyczne są przeplatane narracyjnymi autobiograficznymi interludiami, które dziś - poddając się dyktatowi hiphopowej nowomowy - nazwalibyśmy skitami. Na tle znakomitej większości współczesnych czarnych gwiazd o wartości artystycznej nie większej niż 50 centów, 61-letni Scott-Herron jawi się niczym Muhammad Ali w krainie czempionów wag koguciej i piórkowej. (Sonic)

Tytuł: I'm New Here
Wykonawca:

Gil Scott-Heron

Nośnik: Vinyl
Data wydania: 2010
Firma fonograficzna: XL Recordings
Numer katalogowy: XLLP471-1

1. On Coming form A Broken Home (Part 1)
2. Me and the Devil
3. I'm New Here
4. Your Soul and Mine
5. Parents (Interlude)
6. I'll Take Care of You
7. Being Blessed (Interlude)
8. Where Did the Night Go
9. I Was Guided (Interlude)
10. New York is Killing Me
11. Certain Things (Interlude)
12. Running
13. The Crutch
14. I've Been Me (Interlude)
15. On Coming form A Broken Home (Part 2)