Wydawnictwo zainwestowało w serię dla kobiet i myślę, że całkiem udana będzie to inwestycja. Zastanawiam się teraz tylko, dlaczego hasło "literatura kobieca" w niektórych ludziach wywołuje lekceważący grymas ust tudzież wzruszenie ramionami. Ale to nie miejsce na taką dyskusję. Książka jest naprawdę dobra, bo rzetelnie przygotowana pod względem merytorycznym. Na początku czujemy smród wąskich uliczek Liverpoolu, potem ciasnotę na biednej części pokładu statku płynącego do Ameryki; wczuwamy się w klimat gangsterskiego Nowego Jorku końca XIX wieku i marzniemy w okowach zimy na Alasce; poznajemy nawet zimowy Montreal. Autorka tak sugestywnie opisała warunki życia na Alasce w czasie gorączki złota, że widzimy tych zarośniętych mężczyzn, czujemy smród bijący od nich po tygodniach spędzonych w głuszy, widzimy i słyszymy psy ciągnące sanie po skutym lodem Jukonie. Losy głównej bohaterki są przejmujące, ale raczej przewidywalne. Nie w tym jednak ja upatruję główny temat powieści. Dla mnie jest to książka o Ameryce przełomu wieków XX i XIX. Gdzie wymiar sprawiedliwości próbował jakoś ogarnąć te bezmiary, ale nie całkiem mu się to udawało. Gdzie w zasadzie każdy mógł uciec, zaszyć się i uniknąć kary- już to oszuści, karciarze, złodzieje, nawet mordercy. Bo to o nich jest ta opowieść. Polecam tę książkę miłośnikom przygód i historii. Można poczytać o tym, jak to ludzie kiedyś dorabiali się majątków lub tracili wszystko w jedną noc. Pasjonująca lektura!