Od dawien dawna jestem niepoprawną wielbicielką wszelkiej maści biografii. Uwielbiam zatopić się, zatracić w lekturze książki, która opisuje życie znanych ludzi. Taką niewątpliwie znaną w Polsce i uwielbianą przez miliony ludzi była niewątpliwie Elżbieta Czyżewska. Wspaniała aktorka, gwiazda lat sześćdziesiątych. Żona dla Australijczyka, Małżeństwo z rozsądku. Gdzie jest generał i inne filmy z jej udziałem to były prawdziwe kinowe hity. Była królową polskiego ekranu. Dzisiaj rzeklibyśmy, że była celebrytką tamtych czasów. Będąc u szczytu swoich osiągnięć wyjechała do USA, towarzysząc swojemu mężowi Davidowi Halberstamowi, amerykańskiemu dziennikarzowi wydalonemu z naszego kraju. Healberstarm, laureat znaczącej i cenionej nagrody Pulitzera na początku lat 60-tych przyjęty entuzjastycznie przez komunistyczne władze w Polsce, ośmielił się potępić zdemoralizowaną władzę w Wietnamie Południowym. Nasze władze nie pozostawiły aktorce wyboru szkalując ją i opluwając w Sztandarze młodych nie pozostawiały złudzeń, że ona również jest w kraju niemile widziana jako żona wywrotowca. Wyjechała. Jednak tam nie potrafiła odnieść sukcesu porównywalnego z pozycją jaką miała w Polsce. Zaczęła pić. Wpadła w szpony nałogu na ponad dwadzieścia lat. Umarła przegrywając walkę z rakiem przełyku, jej prochy zostały sprowadzone do Polski dzięki staraniom siostrzenicy i pochowane na warszawskich Powązkach. W kraju żegnało ją zaledwie kilkanaście osób. Książka Elka to zbiór wspomnień. Rozmowy z ludźmi, którzy znali aktorkę. Niektórzy mienili się nawet jej przyjaciółmi, niektórzy tylko kolegami. Każdy wspominał Elkę tak jak ją zapamiętał,lub jak chciał zapamiętać. Niektórzy /jak Joanna Pacuła czy Jerzy Skolimowski/ odmówili wywiadu. Książka to zbiór rozmów o aktorce. Wciągających jak najlepsza powieść i nie dających o sobie zapomnieć. To opowieść nie tylko o Czyżewskiej. To także książka o światku artystycznym polskim i amerykańskim. O tym jak krótka jest nitka od uwielbienia, przyjaźni do nienawiści. Książka o marności człowieka.